Człowiek pięknie się stara. Kosi pieniądz, ma Jaguara. A na koniec wszystko ch… Wybaczcie te muzyczne nawiązania, ale tak mnie coś poniosło. Zupełnie jak wtedy, gdy śledząc wszystkie nowości i recenzenckie propozycje od wydawnictwa Vesper zupełnie przegapiłem Cień Hegemona. Gapiostwo to niewybaczalne pozwoliłem sobie jednak nadrobić dopiero na tegorocznych Poznańskich Targach Książki i dlatego recenzja z takim opóźnieniem względem premiery tu pojawia się.
Muszę się Wam do czegoś przyznać, do wstydliwej wpadki. Nie wiem, czy takie fatalne fiaska przytrafiają się innym czytelnikom zapalonym w ich zapamiętaniu, ale ze mną tak było. W pewnym momencie mego amoku książek pożerania zacząłem czytać kontynuację pewnej serii lubianej bardzo. Gdy minął rozpęd entuzjazmu coś zaczęło zgrzytać, by po kilkudziesięciu (albo i więcej) stronach dotarła do mnie prawda druzgocąca: „Przecież ja to już czytałem!” Był to Cień Hegemona, a wpadka taki uraz podświadomy wywołała, że serii nigdy nie dokończyłem. Teraz mym nieświadomym terapeutą zostało wydawnictwo Vesper i tak oto trafia tu Cień Endera.
Oparte na WordPress & Theme by Anders Norén